5 جزء اساسی یک سیستم هیدرولیک عبارتند از: پمپ هیدرولیک، محرک (سیلندر یا موتور)، شیرهای کنترل، مخزن سیال هیدرولیک و خطوط و اتصالات هیدرولیک. هر سیستم هیدرولیک - از جک بطری ساده گرفته تا پرس صنعتی 500 تنی - بر اساس همان معماری پنج جزئی کار می کند. هر قطعه نقشی خاص و غیرقابل تعویض در تولید، هدایت، ذخیره، انتقال و تبدیل نیروی سیال به کار مکانیکی دارد.
این مقاله توضیح میدهد که هر جزء چه کاری انجام میدهد، نیازهای عملکردی که بر روی آن اعمال میشود، و چرا روش ساخت - به ویژه آهنگری - تعیین میکند که آیا قطعات هیدرولیک از فشارها و چرخه های عملیات در دنیای واقعی جان سالم به در ببرید. درک این اجزا برای هر کسی که سیستم های هیدرولیک را در ساخت و ساز، تولید، کشاورزی یا هوافضا مشخص می کند، منبع آن را تامین می کند یا نگهداری می کند، ضروری است.
پمپ هیدرولیک منبع تغذیه سیستم است. این انرژی مکانیکی - از موتور الکتریکی، موتور یا ورودی دستی - را با فشار دادن سیال و فشار دادن آن از طریق سیستم به انرژی هیدرولیک تبدیل می کند. پمپ به طور مستقیم فشار ایجاد نمی کند. جریان ایجاد می کند. فشار در نتیجه مقاومت در برابر جریان پایین دست ایجاد می شود.
سه نوع پمپ اصلی مورد استفاده در سیستم های هیدرولیک وجود دارد:
محفظه پمپ و اجزای داخلی از جمله پرتنش ترین قطعات هیدرولیک در هر سیستمی هستند. آنها باید بارهای فشار چرخه ای ثابت، فرسایش سیال و تغییرات حرارتی را تحمل کنند. محفظه های پمپ آهنگری و بلوک های شیر در کاربردهای پمپ پیستونی فشار بالا استاندارد هستند زیرا ساختار دانهای که با آهنگری تولید میشود، مقاومت خستگی بالاتری را در مقایسه با جایگزینهای ریختهگری ارائه میدهد – زمانی که یک پمپ ممکن است میلیونها بار در طول عمر خود چرخه بزند، حیاتی است.
| نوع پمپ | حداکثر فشار عملیاتی | کارایی | برنامه معمولی |
|---|---|---|---|
| پمپ دنده ای | حداکثر 3000 psi | 75-85٪ | تجهیزات سیار، جداکننده های چوبی |
| پمپ پره ای | حداکثر 2500 psi | 80-90٪ | ماشین آلات صنعتی، پرس |
| پمپ پیستونی | 5000–10000 psi | 90-98٪ | هوافضا، ساخت و ساز سنگین |
محرک جایی است که انرژی هیدرولیک دوباره به کار مکانیکی تبدیل می شود - این جزء است که عملاً بلند کردن، فشار دادن، بستن، چرخش یا هل دادن را انجام می دهد. دو نوع محرک اصلی وجود دارد:
اجزای سیلندر هیدرولیک - از جمله درپوش های انتهایی، مهره های گلند، سر پیستون و بشکه های سیلندر - از متداول ترین قطعات هیدرولیک آهنگری در صنعت هستند. دلیل آن ساده است: یک سیلندر هیدرولیک به طور معمول تجربه می کند تنش های کششی و فشاری دینامیکی بیش از 30000 psi در طول بارهای اوج، همراه با بارگذاری جانبی از کار انجام شده. کلاهک های انتهایی سیلندر آهنگری و میله های پیستون ساختار دانه ای متراکم و بدون عیب مورد نیاز برای مقاومت در برابر انتشار ترک تحت این بارهای چرخه ای را فراهم می کنند - کیفیتی که قطعات شمش ریخته گری شده یا ماشینکاری شده نمی توانند به طور قابل اعتماد با وزن معادل مطابقت داشته باشند.
نیرویی که یک سیلندر هیدرولیک ایجاد می کند به صورت زیر محاسبه می شود: نیرو (پوند) = فشار (psi) × ناحیه پیستون (در مربع) . یک سیلندر با سوراخ 6 اینچی در 3000 psi تقریباً 84823 پوند نیروی فشار تولید می کند. به همین دلیل است که یکپارچگی اجزای سیلندر بسیار حیاتی است - نیروهای درگیر در کاربردهای هیدرولیک صنعتی معمولی نسبت به اندازه قطعه بسیار زیاد است.
شیرهای کنترل، هوش هدایت کننده سیستم هیدرولیک هستند. آنها جهت، فشار و سرعت جریان سیال هیدرولیک را تنظیم می کنند، تعیین می کنند که چگونه و چه زمانی محرک ها حرکت می کنند، چه مقدار نیرو اعمال می شود و چگونه سیستم به تغییرات بار پاسخ می دهد. بدون دریچه های کنترل، یک پمپ هیدرولیک به سادگی سیال را با فشار کنترل نشده به یک جهت فشار می دهد - کار دقیق و کنترل شده را غیرممکن می کند.
سه دسته عملکردی شیرهای کنترل هیدرولیک عبارتند از:
DCV ها سیال را به سمت صحیح سیلندر یا موتور هدایت می کنند تا جهت حرکت را کنترل کنند - امتداد یا جمع شدن، در جهت عقربه های ساعت یا خلاف جهت عقربه های ساعت. رایج ترین پیکربندی این است شیر قرقره 4/3 (4 پورت، 3 موقعیت: گسترش، خنثی، جمع کردن)، در بازوهای بیل مکانیکی، بوم های لودر و تقریباً هر قطعه از تجهیزات ساختمانی با عملکردهای هیدرولیکی متعدد استفاده می شود.
این شیرها سیستم را از فشار بیش از حد محافظت می کنند. را شیر تسکین حیاتی ترین مؤلفه ایمنی در هر مدار هیدرولیکی است - زمانی که فشار سیستم از حد آستانه تعیین شده (معمولاً 10 تا 15 درصد بالاتر از حداکثر فشار عملیاتی) فراتر رود باز می شود و سیال اضافی را به مخزن منحرف می کند. بدون دریچه تسکین، انسداد در سیستم باعث ایجاد فشار تا پاره شدن یک خط، اتصالات یا جزء می شود - یک شکست بالقوه فاجعه بار. شیرهای کاهنده فشار و شیرهای ترتیبی انواع کنترل فشار اضافی هستند که برای سیستمهای چند مداری پیچیدهتر استفاده میشوند.
شیرهای کنترل جریان، سرعت حرکت محرک را با کنترل حجم سیال ورودی یا خروج از سیلندر یا موتور تنظیم می کنند. یک سوپاپ سوزنی یا شیر کنترل جریان متناسب به اپراتور اجازه می دهد تا به طور دقیق سرعت حرکت امتداد سیلندر هیدرولیک را تنظیم کند - در کاربردهایی مانند عملیات فشار دادن، که در آن کنترل سرعت بر کیفیت محصول تأثیر می گذارد، و در برنامه های جرثقیل و بالابر که سرعت فرود کنترل شده یک الزام ایمنی است، حیاتی است.
بدنه شیر برای شیرهای فشار بالا جهت و کنترل فشار یکی از پرکاربردترین کاربردها برای قطعات هیدرولیک فورج شده است. بدنه شیر باید تحمل ابعادی دقیق را تحت بارگذاری فشار چرخه ای حفظ کند - نوک فشار در مدارهای هیدرولیک صنعتی می تواند 200 تا 400 درصد از فشار نامی سیستم در هنگام فعال سازی سریع شیر فراتر رود. (گذرا فشار). بدنههای دریچههای ریختهگری، که حاوی ریزتخلخل و نقصهای بالقوه انقباض هستند، نسبت به بدنههای دریچهای آهنگری با ساختار دانهای پیوسته، بهمراتب مستعد شروع ترکهای خستگی در این غلظتهای تنش هستند.
مخزن سیال هیدرولیکی را که سیستم برای کار به آن نیاز دارد ذخیره می کند. این بیش از یک مخزن ساده است - یک مخزن با طراحی مناسب چهار عملکرد را به طور همزمان انجام می دهد: ذخیره سازی سیال، تنظیم حرارتی، جداسازی هوا و آلاینده ها، و تثبیت فشار سیستم.
اتصالات مخزن، فلنج های نصب و باس های پورت در مخازن فشار قوی اغلب به عنوان قطعات هیدرولیک فورج شده برای مقاومت در برابر تنش های مکانیکی اتصالات نصب تحت فشار، به ویژه در تجهیزات متحرک که بار ارتعاشی ثابت است، تولید می شوند.
خطوط و اتصالات هیدرولیک سیستم گردش خون یک مدار هیدرولیک هستند - آنها سیال تحت فشار را بین هر جزء دیگر حمل می کنند. آنها همچنین از نظر آماری رایجترین منبع خرابی سیستم هیدرولیک در این زمینه هستند که بخش بزرگی از نشت و تلفات فشار فاجعهبار را تشکیل میدهند.
سه نوع هادی در سیستم های هیدرولیک استفاده می شود:
اتصالات هیدرولیک - از جمله آداپتورها، بلوکهای سه راهی، کانکتورهای زانویی، بلوکهای منیفولد و دوشاخههای پورت - از جمله قطعات هیدرولیک فورج شدهای هستند که در سطح جهانی تولید میشوند. دلایل به خوبی ثابت شده و کمیت شده است:
سیستم های هیدرولیک تحت شرایطی کار می کنند که هر جزء را در معرض تنش شدید و چرخه ای اعمال می کند. ترکیبی از فشارهای کاری بالا (اغلب 3000 تا 10000 psi)، فشارهای گذرا سریع، چرخه حرارتی، و ارتعاش محیطی سخت ایجاد می کند که قطعات هیدرولیک ساخته شده را بر اساس نحوه ساخت آنها متمایز می کند - نه فقط از چه موادی ساخته شده اند.
آهنگری فرآیند تولیدی است که در آن فلز با نیروی فشاری - یا با چکش یا فشار - در دماهای بالا شکل میگیرد. این فرآیند به جای اینکه تصادفی (مانند ریختهگری) یا برش (مانند بیلت ماشینکاری شده) باشد، ساختار دانهای تصفیهشده با خطوط جریان دانهای ایجاد میکند که از خطوط هندسی قطعه پیروی میکنند. نتیجه یک قطعه به طور قابل اندازه گیری قوی تر و مقاوم تر در برابر خستگی است.
| اموال | آهنگری | ریخته گری | بیلت ماشینی |
|---|---|---|---|
| استحکام کششی | بالاترین | پایین تر (تخلخل قدرت را کاهش می دهد) | زیاد (جریان دانه در برش ها مختل می شود) |
| مقاومت در برابر خستگی | عالی - جریان دانه هم تراز | ضعیف - تخلخل باعث ایجاد ترک می شود | خوب است - اما دانه در ویژگی ها بریده می شود |
| عیوب داخلی | حداقل - فشرده سازی فضاهای خالی را می بندد | رایج - انقباض و تخلخل گاز | بستگی به کیفیت بیلت دارد |
| استفاده از مواد | شکل بالا - نزدیک به شبکه | ضایعات زیاد - حداقل | ضایعات کم - قابل توجه تراشه |
| هزینه واحد (حجم بالا) | کم - ابزار استهلاک | کم | زمان ماشینکاری بالا برای هر قطعه |
| بهترین برای استفاده هیدرولیک | قطعات پرفشار و چرخه بالا | کم-pressure housings and covers | کم-volume, complex geometry parts |
آزمایش مستقل توسط انجمن صنایع آهنگری نشان می دهد که قطعات فولادی آهنگری نشان می دهد تا 26 درصد استحکام کششی بیشتر و 37 درصد استحکام خستگی بیشتر در مقایسه با معادل های ریخته گری از ترکیب مواد یکسان. برای قطعات هیدرولیک که در آن خرابی در نشت های فاجعه بار، تولید از دست رفته یا حوادث ایمنی اندازه گیری می شود، این حاشیه آکادمیک نیست - این مبنای مهندسی برای ترجیح صنعت برای قطعات هیدرولیک فورج شده در کاربردهای فشار بالا است.
هر قطعه هیدرولیکی ساخته شده یا نیازی به آهنگری ندارد. تصمیم برای تعیین قطعات هیدرولیک آهنگری به کلاس فشار، چرخه کاری و پیامد خرابی بستگی دارد. قطعات زیر بیشتر با آهنگری در صنعت هیدرولیک تولید می شوند:
مواد انتخاب شده برای قطعات هیدرولیک آهنگری به فشار عملیاتی، الزامات سازگاری سیال، محدودیت های وزنی و محیط خوردگی بستگی دارد. چهار ماده غالب در آهنگری قطعات هیدرولیک عبارتند از:
| مواد | مقاومت کششی معمولی | مزیت کلیدی | کاربردهای رایج هیدرولیک |
|---|---|---|---|
| فولاد کربن (به عنوان مثال، 1045، 4140) | 80000–100000 psi | مقرون به صرفه، استحکام بالا | بدنه سوپاپ، اتصالات، اجزای سیلندر |
| فولاد آلیاژی (به عنوان مثال، 4340) | 125000–180000 psi | بالاترین fatigue and impact resistance | اجزای پمپ فشار بالا، هوافضا |
| فولاد ضد زنگ (316، 17-4 PH) | 75000–190000 psi | مقاومت در برابر خوردگی در محیط های تهاجمی | هیدرولیک دریایی، فرآوری شیمیایی، صنایع غذایی |
| آلیاژ آلومینیوم (6061، 7075) | 40000–80000 psi | کاهش وزن؛ تا 65 درصد سبک تر از فولاد است | محرک های هوافضا، منیفولدهای تجهیزات سیار |
آلیاژهای فولادی بر قطعات هیدرولیک آهنگری برای اکثر کاربردهای صنعتی و تجهیزات سیار غالب هستند به دلیل ترکیبی از استحکام، ماشین کاری و هزینه. آهنگریهای آلومینیومی به طور فزایندهای مورد استفاده قرار میگیرند که در آن صرفهجویی در وزن هزینه بالاتر هر قطعه را توجیه میکند - بهویژه در سیستمهای هیدرولیک هوافضا که در آن هر پوند وزن جزء پیامد هزینه عملیاتی مستقیم دارد.
درک هر جزء به صورت جداگانه تنها بخشی از تصویر است. یک سیستم هیدرولیک به عنوان یک مدار حلقه بسته عمل می کند که در آن هر پنج جزء به طور پیوسته و به هم وابسته اند. دنباله زیر یک چرخه کامل قدرت هیدرولیک را در یک کاربرد معمولی سیلندر دو اثره، مانند پرس هیدرولیک یا بازوی بیل مکانیکی توصیف می کند:
قابلیت اطمینان کل این مدار به یکپارچگی هر بخش هیدرولیک منفرد بستگی دارد - و به طور خاص به توانایی اتصالات، بدنه سوپاپ، اجزای سیلندر و محفظه پمپ برای حفظ یکپارچگی ابعادی و ساختاری خود تحت میلیونها چرخه فشار. به همین دلیل است آهنگری قطعات هیدرولیک به جای ریختن آنها یک اولویت نیست بلکه یک نیاز مهندسی است برای هر سیستمی که بالاتر از 3000 psi کار می کند یا در معرض استفاده از چرخه کارهای سنگین قرار دارد. سرمایهگذاری بالادستی در قطعات آهنگری، خرابیهای پاییندستی بسیار پرهزینهتر ناشی از ترکخوردگی ناشی از خستگی، نشتهای ناشی از تخلخل و خرابی اتصالات تحت فشار را حذف میکند.